NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONA W SERIALU HISTORIA JEST FIKCJĄ
POSTACI, ORGANIZACJE, RELIGIE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Tato.
Nie mogę dłużej udawać ślepego.
Właściwie to nie chcę.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Dobrze. Chodźmy do środka.
SONGJU
Znacznie większe, niż się spodziewałem.
Olbrzymie.
Świat musi się dowiedzieć.
Nie będzie łatwo.
Ci ludzie zrobią wszystko,
by nas zatrzymać.
Masz rację.
PRZYNĘTA
Sang-hun?
Sang-hun.
Pan Kim Pil-yeon?
To ty, Sang-hun?
Jesteś tam?
Nie.
Nie!
- Nie! - Co to?
Nie!
Nie, proszę!
Nie!
- Już wystarczy. - Nie!
Wystarczy, mówię.
Chodźmy.
Nie, zostaw!
Skąd pani wiedziała, że on tam będzie?
Co panią łączy z ofiarą?
Czekajcie, chwila.
Cholera.
- Gdzie jest Jeong Sang-hun? - Nie tutaj.
Przeszukaliśmy kontenery,
ale nie ma choćby jego włosa.
Paranoja jakaś.
Macie przeszukać
każdy budynek w okolicy.
Nie, inaczej.
Każdy budynek w mieście, aż znajdziecie Jeonga. Ruchy!
- Tak jest. - Dobrze.
AMBULANS
Przepraszam na chwilę.
- Panie Kim Pil-yeon. - Chwila.
- Panie Kim. - Proszę pani.
- Panie Kim. - Tak nie wolno.
- Proszę odejść. - Obudź się!
Miałeś mi powiedzieć.
- Miałeś powiedzieć. - Porozmawiam z nią.
- Proszę pani. - Obiecałeś!
- Wystarczy już! - Puszczaj.
- Dość. - Muszę go obudzić.
- Chwilę. - On nie żyje.
Nie może teraz umrzeć. Dajcie mi chwilę!
- Chwilę! - Proszę.
Mówił, że to nie on porwał Sang-huna i że wie, gdzie jest.
- Jak to? - Miał mi powiedzieć,
kto porwał Sang-huna i dokąd.
Kim Pil-yeon to powiedział?
Sang-hunowi nic nie będzie?
Nie ja za tym stoję.
Przynieś 50 milionów.
Jak je dostanę,
powiem ci, kto i dlaczego to zrobił.
Powiem ci wszystko.
Masz być sama, nie zapomnij.
Co teraz?
Sang-hunowi nic nie będzie? Co mam robić?
Detektywie, co mam teraz robić?
Niech mi pan pomoże.
Jak mam uratować Sang-huna?
- Chciał mnie pan widzieć. - Tak.
Jak sądzisz?
Czy uważasz, że Kim Pil-yeon
odebrał sobie życie?
Podejrzewa pan, że ktoś mu w tym pomógł?
Yeong-min.
Tak.
Dowiedz się,
co planował pan In
w dniu zaginięcia Sang-huna.
Chcę wiedzieć
co i gdzie jadł,
dokąd poszedł
i z kim się wtedy spotkał. Chcę wiedzieć wszystko.
Ten gnojek
pewnie knuje za moimi plecami.
Coś ukrywa.
PAŃSTWOWE LABORATORIUM KRYMINALISTYCZNE
Co to za smutna mina?
Rety.
Ludzie pomyślą, że coś was łączyło.
Zobaczmy.
Cyjanek, azotany, alkaloidy...
Toksykologia nic nie wykazała.
Brak też śladów obrony własnej.
A więc to samobójstwo?
Według tych danych, tak.
Niezbyt ładnie to wygląda, co?
To rana sprzed śmierci.
A te wszystkie inne drobne rany i zadrapania?
Są kilkudniowe.
Jeszcze to.
Ktoś złamał mu kostkę.
Ten dupek...
Niczego nie rozumiem.
- Co pijesz? - Daj to duże.
Dziesiątki policjantów przeszukało całe miasto.
Niczego nie mamy.
- Macie coś? - Niestety.
- Trzymajcie. - Super.
- Dziękujemy. - Dzięki.
- Szukajcie dalej. - Dobrze.
- Do dzieła. - Dobrze.
A jeżeli ten drań go zakopał?
Dlaczego nie? Skoro i tak chciał się zabić.
Uważasz, że Kim Pil-yeon odebrał sobie życie?
Samobójstwo przez powieszenie.
To dlaczego powiedział Kim Seo-hui, że jest niewinny?
Po co się zabił?
Znasz przestępcę, który by się przyznał?
Powiesił się, bo nie miał już innego wyjścia.
Zero śladów morderstwa.
Musiał się z kimś pobić. Został nieźle poturbowany.
Ma złamaną kostkę.
To teraz bez różnicy.
Jeong Yeong-mun wydzwania do Komendanta Głównego Policji,
codziennie pyta o syna.
Mogą z nami skończyć, zanim w ogóle znajdziemy Jeong Sang-huna.
No tak.
Może do jasnowidza?
Nie gadaj. Szukamy dalej.
Ty idziesz tam.
Zaraz tu zwariuję.
Widział pan może tego człowieka?
- Nie. - Nigdy?
NA POLU Z SANG-HUNEM
To ja.
Wszystko dobrze?
Seo-hui,
wycofaj się.
Tak należy zrobić.
Masz tyle na głowie.
Nie wiem skąd ta nagła chęć wystartowania w wyborach,
ale nie musisz słuchać pana Honga.
Wiem, że i twój ojciec by tego nie chciał.
Tak, ale...
Masz problem, żeby zebrać myśli.
Ja się wszystkim zajmę.
Że co? Chce zrezygnować?
Zgłupiała, czy co? Chyba nie rozumie wagi sytuacji.
Trochę pan przesadza.
W takim razie niepotrzebnie się zgadzała.
Wycofa się i co wtedy?
Obchodzi ją nasza partia?
Już po nas.
Z pewnością o tym wie.
Po prostu nie może teraz prowadzić kampanii.
- Trudno jej znieść... - Cisza!
Nie wtrącaj się nieproszona!
Jeszcze chwila i nie wytrzymam, więc się nie dokładaj.
Choćbyście mieli przynieść ją tutaj siłą,
macie to zrobić.
Albo nie. Gdzie ona jest? Sam pójdę...
Przepraszam.
Spóźniłam się.
Pani Kim, przecież doskonale panią rozumiemy.
Proszę się nie przemęczać. Powinna pani odpocząć kilka dni.
Proszę usiąść.
Znasz jakieś dobre przychodnie w Songju?
Pani Kim zaraz nam tu zemdleje.
- Co mam zrobić? - Nie musi pani nawet pytać.
Wszystko już mamy zaplanowane.
Pani musi tylko tam być.
- Dzwoniłaś do pana Choi? - Tak.
Pan Choi zapewni pani minimum 10 000 głosów,
a wystarczy, że się z nim pani spotka
przy obiedzie.
- Dzień dobry. - Słucham pana?
Przyszedłem obejrzeć dom.
- Ale nie sprzedajemy go. - Przepraszam.
Chwila, mówiłam, że nie sprzedajemy.
Nie jest na sprzedaż?
Nie jest.
Dziwne, bo pobliski agent mówił co innego.
Musiał się pomylić.
Proszę już wyjść.
Mieszka tu pani sama?
- Tak. Proszę wyjść. - Rozumiem.
- Ale skoro mieszka pani sama... - Nie! Tam nie.
Niech już pan wyjdzie.
Mówiłam, żeby pan wyszedł!
Chwila! Proszę już wyjść.
Nie ma tu nic ciekawego.
Chwila, moment.
Proszę pani,
podobno mieszka pani sama?
Wnuk mnie ostatnio odwiedził.
- Proszę już iść. - Ach tak, wnuk.
Czyżby Kim Pil-yeon?
- No cóż... - Ukrywał się tu?
Nie znam nikogo takiego.
Proszę nie kłamać.
Widziałem, jak nalewa pani soju i odpala papierosa.
No więc...
Musi być pani ze mną szczera.
Wie pani, co on zrobił.
W wiadomościach nic tylko kłamią.
Mówił, że to nieprawda
i że ktoś chce go zabić.
Czuł się skrzywdzony, bał się. Nic więcej przed śmiercią nie mówił.
Gdyby tylko zdążył na statek...
mógłby wciąż żyć.
Gdyby tylko zdążył na statek...
„Na statek”?
Napijmy się soju.
- Trzeba się wkopać. - O rety.
- Panie Choi. - Tak.
Proszę dbać o panią Kim.
Mając pańskie wpływy w Songju,
nawet zmarły wygrałby wybory.
Aż tak to nie!
Ale jestem przekonany,
że pani Kim sama też zdobyłaby mnóstwo głosów.
Dobrze. Pani Kim.
- A właściwie to pani poseł Kim. - Tak jest.
Pani pozwoli, że naleję.
Nie musi pani wstawać. Proszę usiąść.
Jedna ręka wystarczy.
Szanowni państwo. Oto córka Songju, Kim Seo-hui.
Do dzieła!
- Do dzieła! - Do dzieła!
Jest pani odważna, nie jak pan Jeong.
Zna pan mojego męża?
Ciągle go widywałem, odkąd przeprowadził się do Songju.
Płakać mi się chce, gdy tylko o nim pomyślę.
- To był wzór cnót, dobry człowiek. - Owszem.
Powinien poświęcić się nauce, zamiast zajmować się biznesem.
Poseł Kim był również cudownym człowiekiem.
Taki miły człowiek i taka tragiczna śmierć,
- bo słuchał komunistów... - Dość, panie Choi.
Przepraszam. Wystarczy tego zasmucania, tak?
To moja wina. Wszystko biorę na siebie.
Gdybym się zajął tymi związkowcami,
nic by się nie stało.
To nie pańska wina.
Tamte nieroby się mylą.
Nic, tylko próbują żyć z pracy innych.
Gdyby rządził Chun Doo-hwan, toby ich jakiś czołg przejechał,
a potem do morza i po kłopocie.
Nic się w Songju nie poprawi,
dopóki takie komuchy będą siały spustoszenie.
Pełna zgoda.
Wszyscy powinniśmy wspierać panią Kim z całych sił!
Naturalnie!
Oto i Kim Seo-hui.
Piłeś?
Trochę.
Kto by pomyślał? Starasz się o fotel w Zgromadzeniu Narodowym.
Pani poseł Kim Seo-hui.
Posłanka Kim.
Dziwnie brzmi.
Też tak uważam.
Yeong-min,
ja przecież wcale tego nie chcę.
Dlaczego on mi to robi?
Dlaczego jest taki okrutny?
Dlaczego?
Jak może mnie wystawiać na coś takiego?
Sang-hun, ty dupku.
Co za dupek.
Taki z niego dupek.
Już ja mu nagadam, kiedy wróci.
Ciągle go wyzywasz.
Mam mu powiedzieć?
Sang-hun!
Jesteś okrutny!
Seo-hui tak mówi.
Już ja ci nagadam, jak wrócisz.
Oby wrócił szybko, Yeong-min.
Chciał wymusić kasę od Kim Seo-hui, żeby wsiąść na pokład?
- Tak. - Próbował się ukryć,
więc nie zamierzał popełnić samobójstwa.
No to kto zabił Kim Pil-yeona?
Ten, którego szukamy.
Kim Seung-cheol zmarł, a Jeong Sang-hun zniknął 3 marca.
Wtedy też wybuchł pożar tam, gdzie ukrywał się Kim Pil-yeon.
Babciu!
Uciekł do Ansanu rankiem 4 marca.
Matko święta.
Był tam do samej śmierci.
Od 4 marca tam był?
Dłoń i nóż.
Nie mógł ich tam zostawić.
Zgadza się.
Prawda? A co wam wtedy mówiłem?
Ile razy powtarzałem, że Tae-sik ma rację?
Ani razu.
Według pana Pil-yeon odłożył nóż,
bo jest pedantem jak Ho-gyu.
No, tak czy siak...
Co ja tam miałem powiedzieć?
Kim Pil-yeon chyba znał prawdziwego sprawcę,
bo tak powiedział tej Kim Seo-hui.
Na początek otoczenie Kim Pil-yeona.
Sprawdźcie wszystkich.
- Dobrze. - Zajmę się tym.
Jeong Sang-hun, czy jak mu tam...
Nie wiedziałem, że Pil-yeon znał takich ludzi.
Gnojek znał paru kanciarzy, ale nikogo więcej.
A to nie on się podpalił
w obronie fabryki?
To było dawno temu.
Ale kiedy walczyliśmy o swoje, kiedy nas bito,
Pil-yeon nawet się nie pojawił.
- Tak. - Świeżo zrobione. Proszę spróbować.
Wygląda pysznie.
A dlaczego Pil-yeon to zrobił?
Życie to nie bajka, wie pani.
Nie chciałem o tym wspominać,
ale wiecie, ile dał mojemu synowi
jako prezent ślubny?
Marne 5000 wonów.
Jak to? Tylko 5000?
Tak było.
To skąd miał pieniądze na hazard?
A sklep mięsny żony splajtował przez jego długi.
- Naprawdę? - To skąd pieniądze?
Hazard to nic dobrego i już.
- Tak jest. - Może życie zrujnować.
Podobno jest tu jakaś szulernia w okolicy.
Na targu rybnym słyszałem.
Też tak słyszałem.
- Okropność. - Naleję panu.
POSEŁ KIM SEUNG-CHEOL
ZAWSZE PO TWOJEJ STRONIE KANDYDATKA NUMER 1
- Musi mieć taki szczery wygląd. - Dobrze.
Ale delikatny makijaż.
Przesada wokół oczu i ust się ludziom nie podoba.
Seo-hui, lepiej zdejmij kolczyki.
Inaczej ludzie uznają, że wydałaś na nie krocie.
Dobrze.
- Dzień dobry. - To córka
- Songju, pani Kim Seo-hui. - Mogę uścisnąć dłoń?
Pięknie pani wygląda.
Raz, dwa i trzy.
Pani tata często tu przychodził. Proszę usiąść.
Proszę się częstować.
Pani tata jadł dwie miski.
Dziękuję pani.
Zwracaj się do wszystkich „pani” lub „pan”.
Wygra pani wybory.
Ściskaj ludzi obiema dłońmi i bądź miła.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Choćbyś nie chciała, musisz jeść to, co ci dają.
Ludzie nie lubią, gdy się odmawia albo je bardzo mało.
- Pani spróbuje. - Wszystko ma ci smakować.
Powinniśmy też podać sobie ręce.
Co się pani tak boi?
- Taka słodka pani jest. - Proszę pana.
- Taka śliczna twarz.
- Możemy zrobić zdjęcie? - Prosimy.
Przedstawiam państwu
panią Kim Seo-hui, córkę Songju.
SONGJU - MIASTO DLA KAŻDEGO
TWOJA KANDYDATKA DLA SONGJU
Dzień dobry.
Cóż, jestem...
Dzień dobry,
jestem Kim Seo-hui.
Ej.
Pierdnęłaś?
Ten zapach to co innego.
No to co tak śmierdzi?
Posprzątaj swój samochód.
Ile już minęło?
Wszedł godzinę temu.
Ciekawe, jak mu idzie.
Martwię się, bo wysłaliśmy dzieciaka samego.
Nie mamy zbyt dużo kasy do stracenia.
Pewnie wszystko już wydał.
Wiesz co,
skoro tak się martwisz,
dlaczego nie wejdziesz?
Pasuję.
Tak od razu?
Przykro mi, mam dwie dziewiątki.
Chwila.
Znowu dziesiątki?
Zjedlibyśmy coś, ale daj więcej śmietany.
Dobrze.
Panie Lee, muszę od pana trochę pożyczyć.
Tak? Cóż, zobaczmy.
Zobaczmy.
Ile pan przegrał?
Rety. Zmiażdżył was dzisiaj ten facet z Seulu.
- Ile trzeba? - Ze trzy duże.
Trzy? Chwila.
Chyba jesteś tu nowa, co nie?
Tak, mój pierwszy dzień.
Prowincja Gyeongsang? Ja też z tej prowincji.
Co cię sprowadza aż do Songju?
Liczę na rady osób takich jak ty.
A gdzie chłopaki pracujące w RMC?
Podobno dają hojne napiwki.
RMC? Mówisz o Kimie?
Co ty, wiadomości nie oglądasz?
On nie żyje.
- Po co mówisz o zmarłym? - Rety.
Tak mi teraz tęskno za tym słabeuszem, Pil-yeonem.
Pil-yeon, ty marny słabeuszu
Często tutaj przychodził?
Bardzo często.
Kasa mu się nigdy nie kończyła.
Pewnie dużo tutaj przegrał.
Co ty taka wścibska?
- Dobra tam. - Regionalna jednostka śledcza?
- Pokaż mi to. - Nie, zostaw.
- Uciekać, chłopaki! - Nie!
Cholera!
Łap ich.
- Ty gnojku. - Stój tam.
Wy kretyni.
Ruchy!
Co jest?
Cholera.
- Ej! - W długą!
Zostaw mnie!
- Nie podchodź. - Stój tam.
- Gnojku. - Zostaw mnie.
Stop, zasrańcy.
- Za nimi! - A gdzie ich szef?
W tamtą stronę.
Komendancie.
- Ej! - No co?
- Suń się. - Tam jest. szybko.
Bierz go!
Z drogi!
- Stój. - Z drogi.
Zostawcie mnie. Dajcie mi spokój!
Ty gnojku.
Bydlak...
- Sio mi stąd. - Łap go.
Biegnij za nim.
- Dzień dobry. - Chłopaki, policja.
Zatrzymajcie go.
Co jest?
Ej!
- Biegnij. - Stój, ty bydlaku.
Z drogi mi.
- Gdzie ten bankier? - Tam pobiegł.
Halo!
Ty gnojku.
Tędy.
Stój.
Ale oni są szybcy.
Przestańcie już.
Zatrzymajcie się.
Cholera. Dobra, już. Poddajcie się.
Chodźcie, skuję was.
Szlag by to! Co za tchórz.
RESZTKI JEDZENIA
Jak śmiesz...
Ej.
Jak śmiesz mnie po tyłku macać?
Dobra, wystarczy. Co ci strzeliło?
Idiota jeden.
Dlaczego nie przestaniesz?
- Moje plecy. - Ty mały...
Ej, dobra.
Mówisz, że jesteś ofiarą?
Pożyczyłem Kim Pil-yeonowi z 200 milionów wonów.
Dlaczego mu pożyczałeś, skoro nigdy ci nie oddawał?
No, ja...
Po prostu...
Nawet nie myśl, że możesz nas okłamać.
Tak mi kazano.
Kto ci kazał?
Jeśli powiem, to już nie żyję.
- Czyli mam ci spuścić łomot... - To pan Choi! Pan prezes!
Pan Choi?
Jaki pan Choi?
Pan Choi Chi-deuk, prezes Songju RMC.
Choi Chi-deuk?
Która to szuja?
Jako pierwsi opisali to w Songju Times.
Obiegło media w ciągu dnia.
Nie mogłaś tego zatrzymać?
Sondaże spadły o połowę w kilka dni.
Opozycja szuka w niej winy. Co mamy robić?
Użył pan tam mocnych słów.
Powinna pani ciężej pracować, pani Kim.
Nie wolno im pozwolić tak nas lekceważyć.
Co mam zrobić?
To nie wina pani Kim.
Owszem, jej.
Przedstawić się dobrze nie potrafi.
Zdaje się mało odpowiedzialna, nawet mimo reputacji jej ojca.
Wina leży po jej stronie.
Prowadzimy ją jak dziecko, a ona nic.
Będę się starała, panie Hong.
Muszę wygrać. Proszę mi pomóc.
Niech się pan nie martwi. Zajmę się tym.
Daruj sobie. Najpierw ta szuja, ten dziennikarz.
Albo nie, Choi Chi-deuk.
Głupiec nawet nie wiedział o tym dziennikarzu.
- Zadzwoń do pana Choi. - Dobrze.
Przepraszam.
Powinienem być ostrożniejszy.
Znajdę paru dziennikarzy i sprawa przycichnie.
Tak. Do widzenia. Dobrze.
Mam przerąbane.
Przepraszam. Ciągle te skargi.
Nic nie szkodzi.
Dużo ma pan na głowie.
No. W czym mogę pomóc?
Skąd to kłamstwo?
Jakie kłamstwo?
Kim Pil-yeon.
Podobno nic panów nie łączyło.
A brał od pana pieniądze.
Nie żebym mu te pieniądze dał.
Potrzebował ich na już,
więc mu pożyczyłem. Zlitowałem się nad nim.
Niech pan przestanie bredzić.
Kazał pan facetowi od kasy trzymać Kim Pil-yeona na oku.
Panie Choi.
Co pan robił?
W noc śmierci Kim Pil-yeona.
Kim...
Kim Pil-yeon nie żyje?
Telewizora pan nie ma? Wystarczy włączyć.
Wszędzie o tym trąbią.
Mowa o pana pracowniku. Jak może pan nie wiedzieć?
Też mnie to zasmuciło. To ja jestem tu poszkodowany.
Kim Pil-yeon to dupek, który pojawił się znikąd
i w zamian za pieniądze miał usunąć związek zawodowy.
Zapewniał, że pozbędzie się coś koło 15 członków związku.
No pomyślcie.
Bez tych 15 członków to już nie byłby związek zawodowy.
Dałem się nabrać na jego sztuczki.
On mnie oszukał.
Nic złego w pilnowaniu, żeby ktoś dobrze wykonał robotę.
Jakoś trudno mi w to uwierzyć.
Trudno?
Żegnam państwa detektywów.
Panie Choi.
Następnym razem tak nie odpuszczę.
Dopilnuję więc,
byśmy się więcej nie spotkali.
Cholera.
Podejrzany typ, nie?
Był w domu, kiedy zmarł Kim Pil-yeon?
Sprawdzę nagrania z kamer w okolicy.
Tylko wszystkie.
Potem zobaczymy, czy się więcej nie spotkamy.
Proszę pana,
błagam o przebaczenie.
Dopilnuję wszystkiego. Proszę tylko o szansę.
To nie ja daję ci szansę.
To ty masz udowodnić swoją wartość.
Tak, proszę pana. Udowodnię z pewnością.
Dopilnuję, żeby pańska synowa została wybrana
i żeby wszystko poszło zgodnie z planem.
Klnę się na własne życie.
Nie szastaj życiem ot tak.
Zapamiętaj sobie,
że ta sprawa ma dla mnie ogromne znaczenie.
Oczywiście.
Chodźmy zjeść.
Drodzy obywatele Songju.
Oto ja, numer dwa, wasz sąsiad,
Bae Cheon-sik.
NUMER 1, KIM SEO-HUI
Szanowni państwo...
Czy pani Kim angażuje się w kampanię
po spadkach w sondażach?
Czym mogę służyć?
Muszę z nią porozmawiać.
Gdzie ją znajdę?
Pan pójdzie tam i ją spotka.
Czy to pana Kim Seung-cheola...
Dam radę. Poradzę sobie.
Muszę sobie poradzić.
Po prostu muszę.
Ej, Kim Seo-hui.
Kim jesteście?
SONGJU RMC
Jak śmiesz nazywać nas komuchami!
Tak cię ojciec nauczył?
Córka zdrajcy.
Dzięki nam Songju odżyło.
A ty masz nas za śmieci.
Wynocha stąd, zdrajczyni.
Ej, wy.
- Wynoś się z Songju, jasne? - Cholera.
Jest pani cała?
Tutaj.
Jest pani cała?
SZPITALNY ODDZIAŁ RATUNKOWY
Mogą wystąpić kłopoty z mową.
Proszę oszczędzać aparat.
I stosować dietę dobrą dla strun głosowych.
Przepiszę pani kilka leków.
Niech pani odpocznie. Pójdę po receptę.
- Przepraszam. - Oczywiście.
Dziękuję.
Lekarz kazał nie mówić.
Nie słyszała go pani?
Po co pani to wszystko?
Zna pani Choi Chi-deuka,
prezesa Songju RMC, gdzie pracował Kim Pil-yeon?
- Zna go pani? - Cóż...
Chwila.
POMAGA MI W KAMPANII
Naprawdę pani pomaga?
MÓWI TEŻ, ŻE ZNA MOJEGO MĘŻA
Skąd się znają?
Połączyły ich wspólne interesy.
Ten nowy biznes?
A o co chodzi?
Powiem pani później.
Proszę na niego uważać w przyszłości.
I proszę o wszystkim mnie informować.
Do widzenia.
Kim Pil-yeon i Choi Chi-deuk?
Dlaczego wszystko kręci się wokół Kim Seo-hui?
MONITORING Z JEONGSEONU
- Detektyw Kang. - Niech śpi.
Detektywie Jo.
- Chodzi o Choi Chi-deuka. - No?
Jest też prezesem Rotary w Songju.
Właściwie to prezesem Klubu Rotary w Songju.
Wiele go łączy z okolicznymi ważniakami.
Ma też wpływy w prasie lokalnej.
Przyjrzałem się mu i znalazłem co nieco.
Jest bardzo bogaty.
Pamięta pan lokalizację tej nowej firmy?
Tak.
Większość terenu należy do Choi.
Wydał prawie 20 miliardów wonów, żeby kupić tę ziemię.
- Wydał aż tyle? - Tak.
A najciekawsze w tym wszystkim jest to,
że na swoim koncie nie ma nawet dwóch milionów wonów.
Dziwne, prawda?
Na pewno dobrze wszystko sprawdziłeś?
Oczywiście, tutaj jest tak napisane.
Halo? Siedziba główna jednostek śledczych.
Siedziba główna jednostek śledczych w Songju.
Kto taki?
Tak, jest tutaj.
Chwileczkę.
- Kto to? - Z prokuratury.
Tak?
Po co sprawdzał pan konto Choi Chi-deuka?
Tylko po to mnie pan wezwał?
Telefon by wystarczył.
Proszę po prostu odpowiedzieć.
Jak pan odpowie pierwszy.
HAN JUN-SEOK
Prokuratura pierwsza dotarła do Choi Chi-deuka.
A po co?
Nadzorujecie jego konto.
Coś się dzieje.
Co za tupet.
Mam wam, policjanci, zdać raport?
Choi jest dla nas
podejrzanym w sprawie morderstwa.
- Morderstwo? - Nie wiem, co tam macie,
ale nasza rzecz jest pilniejsza.
W zeszłym miesiącu dostaliśmy cynk.
Dzięki poufnym informacjom
prezes wykupuje tereny pod budowę inwestycji.
Jak już podpiszę,
to czy zostanę bogaty i zamieszkam w apartamencie?
Ależ oczywiście.
Będzie pan żył dostatnio,
nie musząc prosić o pomoc dzieci.
Zaznają państwo prawdziwego luksusu.
Żerował na seniorach, którzy nie wiedzieli, co tam powstanie.
A to przeciw prawu o wolnym handlu.
Chodzi tutaj o fakt,
że Choi nie stać było na zakup tych terenów.
Według informatora
ktoś inny dał mu pieniądze.
Czyli Choi Chi-deuk jest zwykłym słupem?
Możliwe.
Co to za informator?
To dosyć skomplikowana sprawa.
Songju było niegdyś małym i biednym miastem.
Jak państwo myślą,
kto jest ojcem Songju, który dzień i noc pracował,
by miasto było bogate i potężne,
jakie jest dzisiaj?
- Kim Seung-cheol! - Kim Seung-cheol!
Mamy osobę, która dokończy jego dzieło.
Prosimy ją wesprzeć.
Oto kandydatka Kim Seo-hui, córka Kim Seung-cheola.
- Kim Seo-hui! - Kim Seo-hui!
Dzień dobry.
Jestem córką posła Kima, Kim Seo-hui.
Dziękuję za państwa wsparcie.
- Spadaj, Kim Seo-hui! - Wynocha!
Córka zdrajcy powinna się wycofać!
Masz przeprosić!
Córka zdrajcy.
Wynocha, zdrajczyni!
Wynocha!
- Seo-hui, jesteś cała? - Tak.
- Nic tu po tobie. - Wynocha.
- Wynoś się z Songju. - Sio!
Dae-yong,
chyba już wiem, co się stało
- z Jeong Sang-hunem i Kim Seung-cheolem. - Co?
Powiem, jak dojadę.
Nie spuszczaj Choi Chi-deuka z oczu.
Co takiego?
Co tu się dzieje?
- Wynocha! - Zdrajczyni, Kim Seo-hui.
- Wynocha z Songju. - Wynoś się stąd.
NUMER 1 KIM SEO-HUI
- Wynoś się z Songju. - Wynocha stąd.
- Wynoś się. - Wynocha z Songju.
Co teraz z Seo-hui? Co zrobimy?
Jeszcze pytasz?
Ma mówić, śmierdząc jajkami?
- Idź po nią. - Ja?
Idź ją przyprowadzić!
CÓRKA SONGJU, KIM SEO-HUI
NUMER 1, KIM SEO-HUI
KIM SEO-HUI, KANDYDATKA LIBERALNYCH DEMOKRATÓW
Drodzy...
mieszkańcy Songju...
CÓRKA ZDRAJCY! SIO!
Naucz się jeździć!
- Dobra, jedź pan. - Stoisz pan tu jak kołek.
NUMER 1, KIM SEO-HUI
Jakiś czas temu...
oglądałam zdjęcia w albumie.
Zauważyłam, że rzadko jestem razem z tatą na zdjęciach.
Zawsze był w Songju.
Nawet dyplomy ukończenia liceum i studiów
odbierałam bez niego obok.
Gdy byłam młoda...
Nie.
Jeszcze parę dni temu wciąż czułam,
że straciłam tatę dla Songju.
Bardzo się bałam...
przyjechać do takiego Songju, w którym brak mojego taty.
Dobra, przerwij jej.
Chwilę. Bardzo ładnie mówi.
Ale kiedy chodziłam po mieście, zabiegając o głosy,
odkrywałam tu i ówdzie ślady obecności taty.
Na koszt firmy.
Smacznego.
A co pani zrobi, jak mi brzuch pęknie?
Nic trudnego. Wezmę odpowiedzialność na siebie.
Dziękuję pani bardzo.
Ma pan ciężką pracę. Proszę jeść.
- W restauracji serwującej kalguksu... - Je pan beze mnie?
- Ach, to pan. - ...tata dostawał zawsze dwie miski.
Więc i ja dostałam dwie miski.
Widziałam tam ślad obecności taty.
A w klubie seniora...
To moje trzecie go. Przygotujcie się.
- Dobrze, udało się. Mam trzecie. - Niech to.
- Chwila, nie, ja nie gram. - O rety.
- Bez sensu. - Sam wywalczyłem zwycięstwo.
- Skoro tak, nie chcę tej karty! - A on znowu to samo.
„Taki rozgadany był ten człowiek.
Ale w karty grać nie umiał”.
Podzielili się z nim wygraną, bo im było przykro.
Wśród tych seniorów również dostrzegłam obecność mojego taty.
Wiem, że nigdy nie będę od niego lepsza.
Ale...
chcę zostać w Songju.
W mieście, które tata kochał i w którym czuć jego obecność.
Możecie mnie ukarać za złą pracę.
Możecie nakrzyczeć.
Możecie rzucać jajkami i pluć.
Jeżeli mi pomożecie i mnie nakierujecie,
obiecuję dać z siebie wszystko.
Z całych sił spróbuję sprawić,
by Songju było takim miastem, którego mój tata,
Kim Seung-cheol, tak bardzo pragnął.
Jeżeli będę w tym celu pracowała,
to mam nadzieję kiedyś ujrzeć tatę we śnie.
I liczę, że powie mi wtedy tak:
„Och,
moja najmłodsza córko.
Widzę, jak ciężko pracujesz, podążając moimi śladami”.
- Wycofaj się! - Wycofaj się!
- Gówno jesteś warta!
- Puszczaj, gnoju. - Wycofaj się!
Proszę państwa o szansę.
Żeby nie zepsuć dobrego imienia taty,
dam z siebie wszystko.
Proszę państwa o szansę.
Potrzebuję państwa pomocy.
- Tak. Dajmy jej szansę. - Kim Seo-hui!
- Kim Seo-hui!
Znowu się spotykamy.
Podobno żył pan ostrożnie.
Pan się przysunie.
- Detektywie. - Ho, ho.
- Dużo ma pan włości. - Słucham?
- Odziedziczył pan ziemię? - Gdzie tam.
Dupek sam sobie ją kupił.
A skąd pan wiedział o planach budowy?
Wykradł pan poufne informacje?
Budowa miała niedługo ruszyć,
więc ziemie kupione za bezcen byłyby warte krocie.
Policzył pan dokładnie.
Wystarczyło zaczekać, aż ceny podskoczą.
Ale Kim Seung-cheol i Jeong Sang-hun...
wbili panu nóż w plecy.
Przenosząc interesy w inne miejsce,
zostawiliby pana z niczym.
Ziemia za pięć miliardów byłaby warta wiele więcej.
Jeong Sang-hun zniszczyłby panu marzenia.
- Prawda? - To jakieś nieporozumienie.
A Jeong Sang-hun powiedział prokuratorowi,
że Choi Chi-deuk nie miał środków na zakup ziemi.
Skoro źródło było podejrzane,
prokurator miał się temu przyjrzeć.
Wiedziałem.
Nie da się w pojedynkę czegoś takiego zrobić.
Z Kim Pil-yeonem też było coś nie tak. Miał chronić firmę?
Wsiąkł w hazard.
Nic go żadna fabryka nie obchodziła.
Zastanawiające jest, dlaczego razem z Jeong Sang-hunem
tak chętnie dawaliście Kim Pil-yeonowi pieniądze.
Coś chyba musiał wiedzieć.
Na przykład wiedział,
kto pana wspiera, panie Choi.
Wie pan co? Wyjaśnijmy sobie to nieporozumienie.
Niech pan powie, kto za panem stoi.
Wtedy puścimy pana wolno.
Może być?
Przepraszam, nie powinienem się śmiać.
Zaśmiał się?
Możemy coś zrobić?
- Jadąc tutaj... - Spokojnie.
- Patrz. - ...pomyślałem, że nic nie będę mówił.
Ale trudno milczeć, skoro to takie zabawne.
Panowie detektywi.
Detektywi!
Nie powinniście śledztwa opierać na wyobraźni, prawda?
Ej.
To pana bawi?
Dlaczego zabił pan Kim Pil-yeona?
Po co pan wciąż to powtarza?
Pan wybaczy, ale ja bym muchy nie skrzywdził.
Nie dałbym rady zabić.
Zaciągnęliście mnie tu i opowiadacie bzdury. Nie mam na to czasu.
Macie dowody?
Macie?
Koreańska policja jest taka...
Niech mnie.
Co to?
Tak jest.
Skąd oni to mają?
Wygraliśmy.
Na nagraniu wygląda pan korzystniej.
Tamtej nocy podpalono budynek, w którym ukrywał się Kim Pil-yeon.
I tak się składa, że tego samego dnia o podobnej godzinie
kupił pan benzynę na pobliskiej stacji.
Dziwna sprawa.
Chyba nie jechał pan z Songju do Jeongseonu kupić paliwo?
Podpalił pan budynek?
Żeby zabić Kim Pil-yeona.
Ale wtedy się nie udało,
więc śledził go pan do Ansanu, żeby dokończyć dzieła.
A nie mówiłem?
„Następnym razem tak nie odpuszczę”.
Co pan sądzi o naszej wyobraźni, panie Choi?
Wystarczy już.
A to kto?
- Kto to? - Chwila.
KANCELARIA
W dniu śmierci Kim Pil-yeona, 19 marca,
- mój klient przebywał z kochanką. - Oj, niedobrze.
Oto jej oświadczenie.
Wywija się pan kochanką
od zarzutu morderstwa?
Dlaczego nic pan nie mówił?
Toczy się sprawa rozwodowa z żoną.
Mogłaby mieć większe szanse w sprawie majątku.
Ziemia należy do pana Choi, nie doszło tu do złamania prawa.
Pożar.
Do Jeongseonu pojechał
z przyjaciółką, o której wspominałem.
Skończyło mu się paliwo.
Pani z pewnością potwierdzi to zeznaniami.
- Dobrze mieć takich przyjaciół. - Cholera.
Skąd ona jest?
Z powodu zwykłego zakupu na stacji
nie mogą państwo sugerować udziału w zabójstwie Kim Pil-yeona.
Zresztą on tamtego dnia nie umarł.
Mają państwo inne dowody?
A więc nie mogą państwo przetrzymywać mojego klienta.
Jakim sposobem przygotował pan to wszystko tak szybko?
Albo wiedział, co się może stać,
i wszystko było gotowe.
W przypadku dalszych pytań mogą się państwo kontaktować ze mną.
- Na nas już czas. - Tak.
Cholera.
Jeszcze na koniec.
Jestem ciekaw.
Pusto na pana koncie w banku.
Skąd wziął pan pieniądze na zakup ziemi
i na zatrudnienie takiego drogiego prawnika?
Ej.
„Ej”?
Mówi pan do mnie?
Pan poczeka.
Tak czy inaczej pana dorwę.
Rozumiem. Miłego dnia życzę.
Kopę lat.
- Co? Ty... - Aż się boję.
Cholera!
Podobno policja interesuje się teraz panem Choi.
Przepytują go i sądzą, że jest zamieszany w śmierć Kim Pil-yeona.
Prosił pan też, bym przyjrzał się panu Inowi.
Pan In odbywał spotkanie ze swoim zespołem
rankiem w dniu zniknięcia Sang-huna.
Później spotkał się z podwykonawcą
i nie był w biurze.
To wszystko?
Podwykonawca potwierdził, że byli w kontakcie,
ale tylko mailowo.
Pan In o to prosił.
Nie mogę potwierdzić, gdzie był przez dwie godziny tamtego dnia.
Proszę pana, dlaczego pozwala mu pan tutaj pracować, skoro mu nie ufa?
Ma pan powód?
Podejrzewa go pan.
Yeong-min.
Trzymaj swoich przyjaciół blisko,
a wrogów jeszcze bliżej.
Miej go na oku.
Nic się nie stało.
Byłbym tutaj, gdyby do czegoś doszło?
Wszystko przez tego palanta Kim Pil-yeona.
Ale ulżyło mi.
Kim Pil-yeon i Jeong Sang-hun nie żyją.
Wszystko idzie gładko. Bóg musi być po...
Uważaj, co mówisz.
Chcesz sprzedać fabrykę?
Przepraszam.
Ale...
wyjaśnijmy sobie jedną rzecz.
Nie żebym ja chciał ją sprzedać.
To pan chce ją kupić.
Nie muszę jej sprzedawać.
A gdyby coś poszło źle,
będzie miał pan kłopoty, prawda?
Myślę sobie,
że mam pewną przewagę.
Do zobaczenia przy umowie.
Panie In.
Przedstawiam państwu
dumną córkę Songju.
Kandydatkę Kim Seo-hui!
Dzień dobry!
Jestem kandydatką numer jeden, Kim Seo-hui, córką Songju.
Z uwagą wysłucham każdego zdania mieszkańców.
Będę dbała o polepszenie dobrobytu Songju.
Dam z siebie wszystko.
Proszę państwa o głos.
Kandydatka numer jeden, Kim Seo-hui.
Proszę o wsparcie i dziękuję.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Dziękuję. Proszę o głos.
- Dziękuję. - Numer jeden.
- Kim Seo-hui. - Dziękuję.
Zrobię, co w mojej mocy!
Proszę państwa o głos!
- Dziękuję. Proszę o głos. - Dziękujemy.
PREZES JEONG YEONG-MUN
Zająłem się panem Choi.
Pan Lee go reprezentuje.
Tym razem nie będzie pomyłek.
JEONG YEONG-MUN
BIZNESPLAN ZAKUPU DZIAŁKI SONGJU RMC
SONGJU RMC, PREZES CHOI CHI-DEUK
BIZNESPLAN
JEONG YEONG-MUN
IMIĘ I NAZWISKO: CHOI CHI-DEUK
Witam!
KANCELARIA JANG I JANG LEE SEOK-HUN
Kim jest ten drań, który za wszystkim stoi?
Komendancie.
Detektywie Jo, Choi Chi-deuk wylatuje na Filipiny.
- Co takiego? - Co?
- Dzisiaj wylatuje z kraju. - Ucieka.
Jak wyleci, to go nie dorwiemy.
Wy dwoje macie zatrzymać Choi Chi-deuka.
- Ale jak? - Przetrzymajcie go
z powodu podatków czy coś.
Czekajcie tam na Tae-sika.
- Dobrze. - O której odlatuje?
- Sprawdzę. - Napisz mi.
SONGJU RMC CHRONI MIASTO SONGJU NIE ODBIERAJCIE NAM PRAWA DO PRACY
Pora teraz na Songju.
Bae Cheon-sik z Partii Pokoju w Korei
przewodzi stawce.
Pozostało 40 sekund i poznamy wyniki sondażowe,
gdyż równo o 20.00 lokale zostaną zamknięte.
Zdenerwowani kandydaci czekają w sztabach,
aż wyniki zostaną ujawnione.
CHCEMY NASZĄ PRACĘ
Rozpoczynamy odliczanie.
- Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, - Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
- sześć, pięć, cztery, - sześć, pięć, cztery,
- trzy, dwa, jeden. - trzy, dwa, jeden.
Kim Seo-hui, Liberalni Demokraci.
Wyniki exit poll wskazują na 51% głosów. To potwierdza jej wygraną.
- Kim Seo-hui. - Kim Seo-hui.
- Chcę podziękować mieszkańcom Songju... - Kim Seo-hui.
- ...za to, że oddali na mnie swój głos.
- Kim Seo-hui. - Kim Seo-hui.
- Hong Min-guk. - Hong Min-guk.
- Dziękuję.
NOWA WIADOMOŚĆ
NUMER NIEZNANY: GRATULUJĘ. OTO PREZENT DLA CIEBIE
Co za wyczucie czasu.
Detektywie, proszę pana, niech pan to zatrzyma.
Ktoś wszedł do środka, nim ją odkryto.
Kto mógł zostawić tam stopę?
Szybko przepchniemy ustawę o nowym biznesie.
Działka pod budowę.
Jak na razie tylko ona łączy wszystkie ofiary.
Tato, byłeś przeciw tej ustawie?
Wiem, gdzie znajduje się Jeong Sang-hun.
Ej! Chodźcie tu kopać!
Napisy: Cezary Kucharski